ครุวิจัยวิทยาศาสตร์ทางทะเล-4 (ครูจันทนา) : ใช้วิจัยแก้ปัญหากลิ่นน้ำเสียในโรงเรียน

จันทนา  สุปิณะ (ครูก้อย)
โรงเรียนห้องสอนศึกษา  อ.เมือง จ.แม่ฮ่องสอน
E-mail: jsupina@gmail.com
ครุวิจัยศูนย์วิทยาศาสตร์ทางทะเล ปี 2553

เรื่องเล่าจากโครงการ ครุวิจัย’ 53 สู่การปฏิบัติ

จากการที่ดิฉันได้เข้าร่วมโครงการครุวิจัย’ 53 ได้นำความรู้ไปสู่การปฏิบัติ  ตัวดิฉันก็มานั่งคิดอยู่หลายสัปดาห์ว่าจะทำอะไร อย่างไร จึงจะเป็นการวิจัยได้

ในทุกเช้าเมื่อดิฉันกำลังนั่งรับประทานอาหารในโรงอาหารของโรงเรียน มีเด็กนักเรียนหลายกลุ่มนั่งบ่นกันว่าทำไมโรงเรียนเราถึงมีกลิ่นน้ำเน่าเสีย และในขณะนั้นเองดิฉันก็เกิดความคิด เกี่ยวกับน้ำเสียตามแหล่งน้ำในโรงเรียน และคิดว่าต้องสามารถนำมาทำวิจัยได้แน่นอน ดิฉันมีเพื่อนที่สอนรายวิชาชีววิทยาอยู่แล้ว จึงได้ชวนมาช่วยกันทำโครงงานเกี่ยวกับการสำรวจแหล่งน้ำในโรงเรียน ว่าทำไมถึงส่งกลิ่นเหม็นโดยที่ขอนักเรียนชุมนุนของครูชีววิทยา และคาบชุมนุมในการทำโครงงานนี้ ซึ่งคิดว่าน่าจะเป็นสิ่งที่ทำให้นักเรียนสามารถคลายข้อสงสัยลงได้  และนักเรียนก็น่าจะมีความสุขที่ได้ลงมือปฏิบัติจริง (Learning by Doing)

แบ่งนักเรียนชุมนุม คุณครูชีววิทยาออกเป็น 2 กลุ่ม เตรียมอุปกรณ์โดยอาศัยยืมจากโรงเรียน มีครูชีววิทยาเป็นคนเตรียมให้ และพอถึงวันที่ลงมือปฏิบัติจริง เด็กนักเรียนเตรียมตัวพร้อม ดิฉันสังเกตเห็นว่า เด็กนักเรียนตื่นเต้นที่ได้ลงมือทำ ซึ่งดิฉันคิดว่า การที่ให้เด็กนักเรียนลงมือปฏิบัติจริงนั้น เด็กนักเรียนมีความสุข เกิดองค์ความรู้ และเกิดความสามัคคีกันในกลุ่ม

หลังจากที่มีการเก็บตัวอย่างแล้ว ก็พานักเรียนมาเข้าห้องปฏิบัติการ เพื่อทำการตรวจหาสิ่งมีชีวิต และสิ่งปนเปื้อนที่ทำให้น้ำเสีย โดยในขั้นตอนนี้ดิฉันได้ให้ครูชีววิทยานั้นเป็นคนช่วยสอนและคอยกำกับดูแล ในขณะเดียวกันก็ได้ให้นักเรียนภายในกลุ่มนั้นไปหาข้อมูล  “สาเหตุข้อการน้ำเน่าเสีย”  จาก Internet และห้องสมุด  เพื่อได้มีข้อมูลมาอ้างอิงได้ถูกต้อง

พอขั้นตอนการวิเคราะห์ในห้องปฏิบัติการจบลง  ก็มาเข้าสู่ขั้นตอนของการวิเคราะห์ข้อมูลและสรุปผล  ซึ่งนักเรียนทั้ง 2 กลุ่มได้ตั้งใจทำเป็นอย่างมาก และพอถึงขั้นตอนของการวิเคราะห์ข้อมูลนั้น ดิฉันก็ได้ให้ความรู้ ที่ได้ไปศึกษามาตอนทำครุวิจัยมาสอนนักเรียน  และขั้นตอนต่อไปเมื่อวิเคราะห์แล้วก็มาทำการสรุปผล ซึ่งผลที่ได้นั้นทำให้นักเรียน 2 กลุ่มนี้รู้ถึงสาเหตุของน้ำเน่าเสีย และดิฉันก็ให้โจทย์ปัญหาสำหรับเด็กนักเรียนไปว่า “แล้วเราจะแก้ปัญหาและแนวทางป้องกันได้อย่างไร”

เด็กนักเรียนได้ก็ทำการสืบค้นหาข้อมูล และปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ และค้นคว้าตามแหล่งเรียนรู้ทั่วไป เช่น ห้องสมุดประชาชน เทศบาลเมือง และแล้วนักเรียนก็ได้แนวทางแก้ปัญหามา ซึ่งเป็นวิธีที่สามารถหาง่ายในท้องถิ่น นักเรียนก็ได้ปฏิบัติตามขั้นตอนที่ค้นคว้ามา และรอดูผลปฏิบัติการแก้ไขน้ำเน่าเสีย 1 สัปดาห์ ผลปรากฏว่า กลิ่นเริ่มจางหายไปทำให้นักเรียนทั้ง 2 กลุ่มดีใจเป็นอย่างมาก ที่ได้ช่วยโรงเรียนและได้ทำในสิ่งที่ตนเองยังไม่เคยทำมาก่อน  นักเรียนได้ทำการเผยแพร่และประชาสัมพันธ์โครงการสำรวจครั้งนี้ รวมถึงวิธีการป้องกัน ซึ่งตัวดิฉันและครูชีววิทยาก็รู้สึกภาคภูมิใจ ในตัวนักเรียน ถึงแม้ว่าขั้นตอนการสำรวจครั้งนี้อาจจะไม่เป็นไปตามขั้นตอนของการทำวิจัยก็ตาม

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s