ครุวิจัยอุตสาหกรรมเกษตร-9 (ครูศักดิ์ระพี) : หาคำตอบจากคำถาม ทำไม

ศักดิ์ระพี  ทองหนูนุ้ย
โรงเรียนคลองพนสฤษดิ์พิทยา  จ.กระบี่
E-mail: sakrapeesci21@gmail.com
ครุวิจัยศูนย์อุตสาหกรรมเกษตร  มอ.หาดใหญ่  ปี 2553

เรื่องเล่าประสบการณ์ : คำถาม “ทำไม”

หลังจากเข้าร่วมฝึกวิจัยในโครงการครุวิจัย ที่ศูนย์อุตสาหกรรมเกษตร มอ.หาดใหญ่  กลับมาที่โรงเรียนด้วยความมุ่งมั่น ตั้งใจเต็มเปี่ยม แต่ไม่เป็นไปอย่างที่คิด  เรื่องมันมีอยู่ว่า  ตอนที่ผมสมัครเข้าโครงการนั้น ผมปฏิบัติงานอยู่ที่โรงเรียนคลองยางประชานุสรณ์  อ.เกาะลันตา  จ.กระบี่  แต่หลังจากอบรมเสร็จกลับมา ก็มีการโยกย้ายข้าราชการ ผมเองก็เป็นหนึ่งคนที่ได้ย้ายกับเขาด้วย ดีใจมาก  เมื่อมาปฏิบัติงานที่โรงเรียนใหม่ คือโรงเรียนคลองพนสฤษดิ์พิทยา  อ.คลองท่อม  จ.กระบี่  กว่าผมจะตั้งตัวได้ก็ใช้เวลาพอสมควร  ตั้งหลักได้ก็เริ่มคิดที่จะสร้างสรรค์งานสำหรับพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอน  ด้วยความโชคดีของชาวครุวิจัยในปีนี้ที่มีการติดต่อ สื่อสารกันอย่างต่อเนื่อง ทำให้ผมไม่หลุดออกไปจากวงโคจรของกลุ่ม  การที่ได้ทราบข่าวคราว ความเคลื่อนไหวของกลุ่มครุวิจัย ทำให้เราไม่หยุดคิดจะนำความรู้และประสบการณ์ มาใช้ในการจัดการเรียนการสอน  เมื่อเพื่อนสมาชิกคนอื่นทำได้ เราก็ทำได้

ผมเริ่มกิจกรรมโดยให้นักเรียนกลุ่มที่ผมสอน คือ นักเรียนชั้น ม.2  นำเสนอเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมและสภาพทั่วไป ของชุมชนที่นักเรียนอาศัยอยู่  โดยให้นักเรียนนำเสนอในส่วนที่เป็นจุดเด่น จุดที่น่าสนใจของชุมชน (ส่วนเรื่องจุดด้อยนั้นเอาไว้ก่อน) มีเรื่องหนึ่งที่โดนใจผมมาก เพราะเรื่องที่เกี่ยวข้องกับงานวิจัยที่ผมทำ ตอนที่เข้าร่วมโครงการครุวิจัย  คือ  เรื่องเครื่องแกงประเภทต่างๆ (แต่ก็เอาไว้ก่อน) จนเมื่อทุกกลุ่มนำเสนอเสร็จเรียบร้อย ก็มาอภิปรายกัน โดยการที่ผมเป็นคนตั้งคำถาม  โดยผมใช้คำถาม “ทำไม” เป็นคำถามนำ  นักเรียนเป็นคนตอบ 

แล้วเราก็ได้ข้อสรุปว่า สิ่งที่เราน่าจะศึกษาค้นคว้าเพื่อพัฒนาต่อยอดความรู้ให้เพิ่มขึ้น  ก็คือเรื่อง  “ป่าชายเลนในชุมชน” นักเรียนหลายคนอาสาช่วยในการจัดกิจกรรม  โดยเราเริ่มต้นกิจกรรมเฉพาะในชั้นเรียนก่อน เพื่อเก็บข้อมูลพื้นฐาน  หลังจากนั้นนักเรียนแต่ละกลุ่มสนใจเรื่องอะไรเกี่ยวกับป่าชายเลน ก็นำเรื่องนั้นมาทำโครงงาน ซึ่งตอนนี้ก็มีเรื่องที่สนใจหลายเรื่อง ที่ทั้งครูและนักเรียนร่วมกันพิจารณาและปรึกษากัน  โดยการดำเนินกิจกรรมด้วยการหาคำตอบจากคำถาม “ทำไม” เป็นการหาคำตอบไปเรื่อยๆ จนทำให้นักเรียนหลายคนพูดออกมาว่า  “ที่แท้แล้วเรามีความรู้น้อยเหลือเกิน”(ผมแอบยิ้มนิดๆเมื่อได้ยินคำพูดนี้) การทำกิจกรรมครั้งนี้ใช้ประสบการณ์จากการเข้าร่วมกิจกรรมต่างหลายเรื่อง มาประยุกต์ใช้  เห็นเด็กๆมีความสุขก็ดีใจ  ที่เหลือหลังจากนี้ คือ นักเรียนจะเกิดคำถามอะไรต่อไป  แล้วเราจะมีวิธีการหาคำตอบอย่างไร  ครูและนักเรียนก็ต้องจัดการกันต่อไป

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s