ครุวิจัยไดโนเสาร์-8 (ครูสมจิต) : ซึมซับการวิจัยปรับเปลี่ยนวิธีสอน

สมจิต  ผอมเซ่ง
โรงเรียนมหาวชิรวุธ  จังหวัดสงขลา
E-mail: somjitpomsang@gmail.com
ครุวิจัยไดโนเสาร์ภูกุ้มข้าว ปี 2553

สืบเนื่องจากเรียงความ ” วิจัยกับครูไทย ” ที่โครงการครุวิจัยได้จัดประกวดไปเมื่อปี 2551 ของครูสมจิต อยากจะเอามาให้อ่านกัน แต่ค้นเท่าไหร่ก็ไม่เจอเสียแล้ว…. นี่แหละหนา…ก็ยังไม่บรรลุ KM จัดเก็บก็ไม่เป็น

เอาเป็นว่าในเรียงความนั้นมีสาระว่า…ถ้าครูไทยไม่คิดมากกับคำว่า “วิจัย” และ เอางานวิจัยฉบับนักเรียนไปเปรียบกับงานวิจัยของท่านๆทั้งหลาย ที่ท่านทำตอนสมัยทำวิทยานิพนธ์  และอย่ามองว่า คำว่า “วิจัย” เป็นของสูง ที่แตะต้องไม่ได้ ก็ให้คิดแค่ว่านักเรียนพบอะไรบ้าง หลังจากที่เขาทำรายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ (ก็ประสาเด็กนะ)เสร็จ และพอใจสุดๆ เมื่อได้นำเสนอให้คนอื่นได้ทราบบ้าง….ภาพทั้งหมดของนักเรียน ครูสมจิตเก็บส่งมาให้ดูบางส่วนแต่ในทุกส่วนจะเก็บไว้เป็นความภาคภูมิใจลึกๆ ในหน้าที่ครูของตนเอง (ไม่ใช่จะเหนียวแต่ write ไม่ทัน)

วันนี้ ( 2 ก.ย) รศ.สมวงษ์  แปลงประสบโชค ปรมาจารย์ด้านการสอนแบบโครงงาน ของเมืองไทยได้กรุณามาส่องสว่างให้บุคคลากรในโรงเรียน และเมื่อวานนี้ ดร.เสาวนิตย์  ไชยมุสิก ได้มาบอกพวกเรา(ครูทั้งหมด) ในโรงเรียนว่าเป็นภาวะอันตรายแล้ว ถ้าเรายังไม่ปรับวิธีเรียน เปลี่ยนวิธีสอน

ครูสมจิต ขอบคุณเงินทุกบาทของสกว.และภาษีราษฏ์ ที่ครูสมจิตได้ใช้ไป สามารถนำมาเดินหน้ารายวิชาทฤษฏีความรู้ (ความรู้ที่เธอมี เธอหามาได้อย่างไร แล้วเธอรู้อะไรบ้างจากแหล่งข้อมูลนั้น แล้วเธอคิดอย่างไรกับความรู้นั้นละ) ที่โรงเรียนได้มอบหมายให้ครูจำนวนหนึ่งเป็นหน้าด่าน รวมทั้งครูสมจิตด้วย ครูสมจิตเมาสอนรายวิชาใหม่อยู่ 3 เดือนครึ่งสอนไม่ถูก….เอาล่ะ…วาระสุดท้ายแล้วจะทำอย่างไร….ประสบการณ์ที่ได้รับจาก สกว. ทำให้ครูสมจิต มั่นใจขึ้นมาเล็กน้อย จะถูกหรือผิดก็ยังไม่ทราบเลย ….นั่นคือสิ่งที่โรงเรียนมอบหมายของใหม่ถอดด้ามจริงๆให้กับครูสมจิต ( ครูในโครงการโรงเรียนมาตรฐานสากลคงเข้าใจดี)

ส่วนงานเดิมๆ ที่ได้รับมาเป็นเวลา 2 ปีคือ การสอนรายวิชาระเบียบวิธีวิจัยเบื้องต้น ชั้น ม. 5  ( มีตัวอย่างงานวิจัยให้ดูเล็กน้อย) ผลผลิตของรายวิชานี้สามารถขยายผล ให้นักเรียนสามารถทำโครงงานในชั้นม. 6 ได้อย่างสบาย…สนุก… ( มีตัวอย่างและภาพให้ดูเล็กน้อย) ปฏิสัมพันธ์ครูและนักเรียนมีมากขึ้น ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้นอย่างทันตา กระนั้นเด็กๆ ยังได้รับโอกาสได้แสดงภูมิรู้อย่างภาคภูมิในการเป็นวิทยากรค่ายป่าชายเลนสำหรับเด็กประถมศึกษาของเทศบาลตำบลชะแล้ อ. สิงหนคร จ.สงขลา” ( มีภาพให้ดูด้วยนะ) แต่…เหนื้อย…เหนื่อย…ไม่รู้จะบรรยายอย่างไรกว่าจะเห็นรอยยิ้มของเด็กๆ….ตามสัญญาที่ได้เขียนไว้ในใบสมัครและปณิธานที่ให้ไว้ในความเรียงปี2551

…ในส่วนของตัวเองจะนำความรู้ทักษะและประสบการณ์ ที่ได้รับจากการลงทุนด้วยเม็ดเงินภาษีของรัฐ จากการทุ่มเทของผู้ประสานงานที่กว่าจะได้เม็ดทุนมา  จากนักวิจัยพี่เลี้ยงที่สอนครูที่ไม่รู้อะไรเลย…แต่ครูสมจิต คนหนึ่งละที่ได้ปรับวิธีเรียนเปลี่ยนวิธีสอนแล้ว….แม้ครูสมจิตจะเป็นส่วนกะจิริดของสังคม…อาจถูกโจมตี…ค่อนแคะ…แอบนินทาที่พอสรุปได้ว่า “คุณน่าจะไปเป็นนักวิจัย เพราะสิ่งที่คุณทำมันไม่ใช่หน้าที่ครู ….” มึนทึบเลย (ท่านสมาชิกรวมพลครุวิจัยมึนมั๊ย)…พูดอะไรไม่ออก…แต่ครูสมจิตจะมุ่งมั่นนำความรู้ ทักษะและประสบการณ์ตามแนวทางที่ครุวิจัยได้ปลุกและสร้างให้ครูคนหนึ่งในวัยที่ใกล้เกษียณ ได้เป็นคุณครูที่แตกต่างไปจากคุณครูที่เคยรับเงินภาษีของราษฎ์ในช่วงต้นๆของการทำหน้าที่ครู….

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s